Gepost door: Wilco | 21 augustus 2004

Chessington / Thorpe

Zoals gezegd stond voor vandaag alleen Chessington World of Adventures op het programma, maar omdat we de smaak van Thorpe Park flink te pakken hadden, wisten we al dat we daar ’s-Middags nog even naar toe zouden gaan. In sneltreinvaart door Chessington dus!

Dragon’s Fury is de nieuwe spinning coaster van dit park en, heel toepasselijk, worden we verwelkomd door een prachtige draak… Hee, wat grappig, als je de munten voor zijn grot probeert te stelen (terwijl er een bordje staat dat dat absoluut niet mag), wordt de draak kwaad! Beter goed gejat, dan slecht zelf bedacht, zullen we maar denken. De uitwerking mag er zijn, want het is een prachtig draakje.

De coaster zelf is ook niet verkeerd! Een originele lay-out, lekker lang, en mooi in een deel van het park verwerkt. Een stuk leuker gedaan dan de “kermisopstelling” van Spinball Whizzer in Alton Towers.

Natuurlijk hebben we nog meer gedaan in Chessington, zoals Bubbleworks (érg leuk muziekje en erg grappig uitgewerkte darkride!), de Vekoma suspended, een Mack Powered coaster en de wilde muis.

Hoogtepunt van dit park was wel de darkride, waar je door middel van het schieten op allerlei al dan niet bewegende doelen punten moet scoren. Het aparte aan deze ride is dat er niet met kleine karretjes wordt gewerkt, maar met een langere trein. Deze stopt ook soms gedurende de rit, zodat je ook nog de tijd hebt om te genieten van de prachtige beelden, de animatronics en het decor van de attractie. En natuurlijk om nog wat extra punten bij elkaar te schieten!

Nadat we alles wat we in Chessington wilden doen achter de rug hadden, reden we met gezwinde spoed terug naar Thorpe… Lekker nog een paar keer Nemesis Inferno doen, en foto’s maken!

Om 18.00 uur werd het tijd om afscheid te nemen van Thorpe Park, het laatste parkje van onze trip. Op de parkeerplaats aangekomen werden we er door een vriendelijke Engelsman op gewezen dat ons autootje een lekke band had… Altijd vervelend natuurlijk, maar nu helemaal. Zaterdagavond, geen bandenplakker meer open, en alleen maar een zogenaamd “thuisbrengertje” in de kofferbak. En dat terwijl we de volgende dag wel weer naar Nederland moesten. Dennis heeft nog even stiekem en in stilte overwogen om een wiel onder een andere auto vandaan te schroeven (er stonden er genoeg), maar da’s ook weer zo lullig hè…

Nadat we met vereende krachten het bandje hadden verwisseld, reden we terug naar het hotel. Vanavond moesten we op tijd naar bed, want morgen vroeg op! Met zo’n thuiskomertje mag je namelijk maximaal slechts 80 kilometer per uur rijden.

Advertenties

Categorieën

%d bloggers liken dit: